Fake tattoos make better coffee
In zijn laatste column gaat Maarten van der Jagt in op ontwikkelingen in de koffiewereld:
Het begrip Specialty Coffee blijft hopelijk bespaard wat veel andere ‘etiketten' wel is overkomen. Termen als puur, passie, ambachtelijk, vers, seizoensgebonden of streekeigen, al deze woorden zijn verworden tot holle frases omdat slimme marketeers ermee aan de haal gingen. Zij plakten de termen op producten die dat in het geheel niet verdienden.
Soms zijn 'fop en bedrog' zo subtiel met elkaar verweven dat zelfs kritische foodies in de vileine vallen trappen. "Boerenland melk" klinkt zo lekker biologisch, maar is het niet. "Waldkorn brood" klinkt en lijkt gezond vezelrijk, maar is gewoon gekleurd door gebrande mout.
Echt of onecht? Het kan ook leuk werken. Een gearrangeerd 'ongelukje' om aandacht te te trekken
Al dit soort ruis zet zich helaas wel vast in hoofden van consumenten. Uiteindelijk weet niemand meer dat vanillevla een commerciële vertolking is van de oorspronkelijke crème anglaise en geel zou moeten zijn door de eidooiers en niet door kleurstof. Het is hilarische stof voor "100 % Ambachtelijke TV-uitzendingen" waar je tegelijkertijd heel treurig van wordt.
De hedendaagse voedselconsument is door de jarenlange Orwelliaanse brainwashpraktijken niet eens meer bereid om de waarheid onder ogen te zien. Want neem de proef maar eens op de som, en probeer zelf maar eens uit te leggen aan een argeloze collega-consument dat gewoon licht brood in feite gezonder is dan dat donkerbruine WaldFop brood. Dat gaat je gewoon niet meer lukken. Mensen denken dat jij degene bent die hen voor de gek houdt. Hoe Orwelliaans!
Op het WBC in Londen 2010 presenteerde Michael Philips een illusie. Vergelijk de foto van de display van producten op de jurytafel en de gebruikte producten in de wedstrijdruimte. Klik op foto's voor vergroting.
Specialty Coffee
Maar terug naar het begrip "Specialty Coffee" dat ook op het punt staat uitgehold te worden.
Want deze week lees ik In het laatste blog van James Hoffman voor het eerst het begrip "high-end speciality coffee" dit ter onderscheid van gewone specialty coffee. Toen ik dit nieuwtje met een nuchtere collega deelde, schoot hij in de lach.
James schrijft in zijn blog over de toekomst van specialty coffee:
The gap between specialty and commodity will widen significantly. I think genuine specialty (some would say high-end specialty) will also break away from the broad church that we cover with the term "specialty coffee" today.
Mijn voorstel: laten we stoppen met deze etiketteringskermis. Het is bij voorbaat een kansloze strijd. Want telkens als marketeers de commerciële waarde van iets "echts" gaan inzien stelen ze het begrip. En dit gaat veel verder dan alleen maar woorden.
Hele concepten als third wave coffee bars worden door de grote jongens naadloos gekopieerd. Denk aan "guerilla stores" of "pop-up concepten" die als "echt" in de markt worden gezet.
Ik zou wel eens zo'n sollicitatiegesprek bij zo'n verhulde Starbucks - want die doen dit dus - in een punkjasje willen bijwonen:
"So you are aware of the dress-code for our baristas? You know that we will provide fake piercings and tattoos so that our customers believe that our coffee is a speciality?
Esther Maasdam
Achjoh, maak je toch niet zo druk. Is toch lachen! Ik zit ook niet elke dag aan de aroma rood, maar laten we wel wezen dat DE aan het begin van de NL koffie-cultuur stond en nu toch ook weer met pistonmachines op de festivals staat. Ik juig dat alleen maar toe! En zolang deze topbarista's (want ook met jouw hoon zijn ze dat nog steeds, dit hebben ze niet zelf geclaimd, maar deze veer steek ik ze in hun..) het maar leuk vinden en het publiek kan genieten van goed gezette koffie! Een kritische noot is altijd goed, maar met beledigingen smijten is nog nooit iemand verder gekomen. Gooi je frustraties dus lekker in de sloot en kom gezellig een bakkie doen op Pinkpop!
Tony
Met andere woorden; kwaliteit "verkoopt" zichzelf.
Tony
Kun je werken voor een partij die onder gelijk gestemden slechts hoon ten deel valt. Als je, als "topbarista", je gezicht verhuurd aan deze poppenkast van DE dan maak je jezelf niet bepaald geloofwaardig. Voor deze self proclaimede toppers is, in vervolg hier op, vast ook nog wel een plekje te vinden in het reizende gezelschap van Tony Boltini. Denk er eens aan als je daar staat met je plakkertjes.
Gewoon blijven douwen met die troep. Egbert
Dit grenst aan pros..tutie.
Esther Maasdam
Helaas erg waar!
Moest wel een beetje gniffelen, op Pinkpop en Lowlands zullen (dat dan weer wel) topbarista's koffie zetten voor DE in "stumptown" style. Dus neptattoos en piercings! Worden de mannen meestal verzocht zich netjes te scheren, moet er nu haastig een baard gezet worden. Want laten we wel wezen; een kopje koffie van een getatoeëerd baardmans is toch wel ECHT genieten.