Een eerbetoon aan Jacob Boot
Kees Kraakman eert de specialty coffee pionier van Nederland
Op 5 mei jl. bevrijdingsdag is mijn mentor, of zoals de voorzitter van de Lions club Eemland tijdens de herdenkingsdienst mooi sprak, de ‘nestor' overleden.
Jaap, Jacob, oude meneer Boot, de professor en zo heeft hij nog wat namen verzameld de afgelopen jaren. Steeds als hij de hoek om kwam schuifelen waarschuwden we elkaar en raapte hij nog snel een paar boontjes van de grond om het koffiewinkeltje er ordentelijk uit te laten zien. Jazeker, meneer Boot was streng maar ook charmant. En hoe strenger hij werd des te breder zijn glimlach. Hij had gelijk, sowieso, en wij hadden respect, sowieso.
Hoe het begon.
Nadat Jacob met succes in de jaren zestig branderij Neuteboom had gereorganiseerd werd hij gevraagd om voor Douwe Egberts te komen werken. Voor dit bedrijf reisde hij over de hele wereld en raakte geïnspireerd toen hij in California koffiewinkels zag waar ter plekke werd geroosterd. Jacob ontwikkelde een thuisbrander voor de Amerikaanse markt: ‘The Golden Coffee Box'. Zijn kantoor op de Teding v Berkhoutstraat in Baarn diende ook als laboratorium om zijn branders te testen, de koffie die overbleef verkocht hij aan de Baarnaars. Koffiewinkel The Golden Coffee Box was hiermee een feit. Hier verkocht hij Single Origin koffie van de hoogste kwaliteit arabica bonen die hij kon vinden. Samen met zijn vrouw, steun en toeverlaat Marianne heeft hij daar jarenlang zijn visie over koffie verkondigd. Zo vers mogelijke koffie van de beste plantages geschikt voor de hele dag, ochtend, middag of avond. Elk met hun eigen karakter en smaakprofiel.
Direct Trade
Zoons Barend en Willem namen in 1993 het bedrijf over en Jacob en Marianne hadden tijd om te reizen. Ze gingen bijv. naar Panama waar ze Maria Ruiz leerden kennen en de basis legden voor wat nu één van de best verkochte koffie van Boot is, de Panamaria. Ook leerden ze de familie het koffieproeven. Ik denk dat dit een van de eerste vormen van Direct Trade was.
Ook Thailand kwam aan bod. Hier hielpen ze Dr. Pongsak van de landbouw universiteit in Chang Mai. Ze gaven een masterclass koffie kweken aan boeren wat een goed alternatief bood aan de illegale papaver productie. Telkens nam Jacob zijn eigen Golden Coffee Box mee om hen te leren hoe je koffiebessen plukt, selecteert en roostert. Er kon dan ook direct geproefd en beoordeeld worden wat de kwaliteit van de koffie was. Veel van zijn brandertjes staan nog verspreid over de hele wereld. In Thailand adviseerde Jacob een linnen binnenzak te gebruiken tegen de geur en smaak die koffie overneemt van de jute zakken waarin het verpakt wordt. Decennia later gebeurt dit nog steeds er worden inmiddels ook vacuüm verpakkingen en plastic binnen zakken voor hetzelfde doel gebruikt. Ook hierin was hij zijn tijd ver vooruit.
Lijst met koffies bij Ruiz Boquete Panama
Kleine Kees
In deze periode reed ik als kleine Kees vaak langs het wonderlijke winkeltje en maakte kennis met de geur van vers geroosterde koffie. Een paar jaar later, mei 1999, kwam ik bij The Golden Coffee Box werken en leerde Jacob kennen als een moeilijke man. Zelf in de volle bloei van mijn pubertijd nam ik het allemaal met een korreltje zout en maakte me niet zo druk om zijn nukken. Ik herinner me nog goed dat Jacob opmerkte dat er geen ‘versheid' stickers meer op voorraad waren (kleine ronde stickertjes welke we keurig recht op het pakje moesten plakken nadat de koffie vers voor de klant was gemalen) "Dat klopt" zei ik, "maar dat maakt toch niet zoveel uit?" "Nee hoor" antwoorde Jacob cynisch, "we kunnen de zaak ook gewoon sluiten" .Oeps... Ook het eindeloos controleren van in mijn ogen kleinigheden kon hij niet laten. Het was nog steeds zijn winkeltje. Gaandeweg steeg mijn begrip en respect voor Jacob. We kregen koffie-college en leerden koffie proeven. Ik werd verzocht na mijn reizen naar Panama en Ethiopië op visite komen om mijn foto's van tekst en uitleg te voorzien. Ietwat opgelaten en zenuwachtig stapte ik binnen. Ik kreeg heerlijk eten van Marianne, rijst, kip, boontjes en zelfgemaakte pudding toe. Ik vond het echt gezellig de oprechte interesse straalde van meneer en mevrouw Boot af, ik kreeg ook nog een biertje!
"Geweldig!"
Een paar jaar geleden ging er tijdens een operatie iets mis. Hij kon niet meer thuis wonen en moest naar een verzorgingshuis. Gescheiden van de liefde van zijn leven Marianne beleefde hij daar zijn laatste jaren. De koffie was er zeer slecht en het ging niet goed met hem.Wel bleef hij met Barend en Willem en Marianne verschillende koffies proeven en ook met de versheid bemoeide hij zich steeds. Met Marianne bezocht hij zelfs, in rolstoel dat dan weer wel, de Beleef Koffie 2010 beurs. Hier zag ik Jacob na lange tijd weer en vond het werkelijk schitterend. Hij heeft me geholpen met koffie roosteren en samen maakten we een ‘roosterprofiel'. Elke minuut riep ik de temperatuur welke hij nauwkeurig en vakkundig noteerde. Voor mijn gevoel leefde hij een beetje op en zo ongeveer elke minuut riep hij, "geweldig!" Koffie hield hem scherp, gaf hem plezier en zijn leven een belangrijke invulling. Mij ook.
Jacob bedankt!
