Archief | Specialty Coffee

Onno's blog

Om 09:45 kom ik binnen. De schoonmaker van Frozz bezig met het laten blinken van die kant van het pand, en heeft zijn deur open staan. Toch wil ik altijd zelf de sleutel in het slot voelen van onze eigen deur en hem dan zelf open doen. Hij opent iets stroef, hij schraapt over de vloer, het deel waar eigenlijk de mat hoort te liggen.

Mijn hele hebben en houden gooi ik dan als eerste op de zwarte krijtlaag van de bar, mijn koptelefoon, sleutels, portemonnaie en iPhone. Ik werk graag zonder iets in mijn zakken, dat voelt goed. Alles ziet, ruikt en voelt schoon, en ik leg mijn brood en beleg wat ik net heb gekocht bij de AH op de Elandsgracht in de kast en de koelkast. Ik had weer geen brood in huis.

Lampen, die zijn het eerst aan. Het lijkt alsof het geel van de bar en de muur dan ook licht geeft, de grauwe kleur vervaagd. Daarna komt het aanzetten van de muziek, muziek bepaalt een hoop. Dit keer begin ik met Stevie Wonder. Stevie schudt zijn hoofd van links naar rechts, alsof hij niet weet waar hij kijken moet.

Dan pak ik "de" sleutel, de sleutel die de deur opent van het trappenhuis naar de Suites boven ons, daar mogen wij naar de WC. In het trappenhuis zitten ook de lichtknoppen die het licht aan doen in ons volgebouwde keukentje. In dat keukentje staat het best bewaarde geheim van SOK. Een tweede espresso machine. Een La Marzoco Linea met molen. inclusief post-it-je "maalgraad op 1,25 laten staan!! Je raadt het, hij is niet van ons.

Ik drink eerst een glas melk. Dan ruim ik al mijn spullen op in de kast en begin ik aan het afstellen van het een-tweetje tussen de Synesso, de espressomachine waarmee we werken, en de Anfim, onze koffiemolen. Vandaag zit "fifty-fifty" op de molen zie ik. Een blend van 50% Colombia en 50% Ethiopia. En ik wordt op slag weer benieuwd. Kees heeft hem iets lichter gebrand vertelde hij op Whatsapp toen Sander zei dat hij hem erg lekker vond.

Het afstellen van de espresso heeft een totaal andere betekenis voor me gekregen sinds de komst van ons mooiste speeltje, de Synesso, en het sparren met Sander en Kees. Het lijkt bijna op een natuurkunde les, wanneer Sander zijn theorie deelt.

Na een aantal rondes geef ik het op, meer krijg ik er niet uit op dit moment. En meer dan 6 dubbele shots gaan er bij mij niet in. Al mijn details schrijf ik op. Ze komen op het "Today's Brew" bordje, Temperatuur, grammen koffie, grammen espresso, drukprofielen, en mijn smaak omschrijving. Dit keer; Blablabla.

De eerste gast komt binnen, een bekende. Je kunt eigenlijk iedere dag wel beginnen met het maken van zijn latte, hij komt toch wel. Vandaag komt hij met zijn vrouw en een vriend. "Weten jullie al wat jullie gaan doen hierna"? Nee dat weten we nog niet, heb jij een idee? Ik weet dat ik die vraag nog een paar keer zou moeten beantwoorden vandaag.

Dan maak ik voor mezelf een kopje aardbeien, alleen omdat hij zo lekker is. De inmiddels bekende "Los Lajones, Light Roast" van Kees is een klassieker geworden bij ons en gasten komen ervoor terug.