Archief | Specialty Coffee

Koffie maken voor Douwe Egberts heftig gaaf

Nieuwe column van Francesco Grassotti

,,nog voor geen miljard euro, zou ik voor Douwe Egberts gaan werken'', zei 'iemand uit de koffie' me een aantal weken geleden. er werd natuurlijk gerefereerd aan het feit dat ik een aantal dagen later voor dit bedrijf, mijn ziel verkopend, koffie zou gaan maken op Lowlands.

iets meer dan twee jaar geleden begon ik mijn 'koffiecarrière', onder de vleugels van Angelo, de koffie-indiaan, bij Brandmeester's. heel snel kwam ik er achter hoe het is om deel uit te maken van een 'wereldje', want ik werd bijna direct totaal opgenomen tussen alle koffie-'professionals' en serieuze hobbyisten. 

het koffiewereldje en ik. het heeft zoveel voordelen in een wereldje te zitten. overal, bij elk van de ongeveer honderd mensen in het wereldje zal ik me thuisvoelen, zal er gespreksonderwerp zijn, en van allen is heftig veel te leren. koffiemaken is een complexe aangelegenheid. en er geldt: zoveel baristas, zoveel manieren. iedereen heeft veel respect voor elkaar. ben je ergens bij een 'goede' espressobar en wordt het druk, dan ga je met alle liefde zelf even achter de machine staan. vergeet je je tamper, een kidde-CO2-patroon, waterglaasjes of zelfs je koffie op officiële kampioenschappen, dan wordt het door je 'concurrent' gewoon uitgeleend. het lijkt wel een kleine familie.

maar het blijft niet bij louter zoete koek. het nadeel van zo'n geprofessionaliseerd wereldje is dat het snobisme vrij makkelijk naar binnen sluipt. als je door krijgt wat goede koffie is, of wat er goed gevonden wordt, is het makkelijk de koffie welke hier onder valt te becommentariëren, of zelfs zwart te maken. niemand uit het wereldje zal je tegen spreken wanneer je dingen roept als dat oploskoffie ranzig is of dat Senseo niets met koffie te maken heeft. ook ikzelf merkte dat ik naast mijn schoenen ging lopen. en daar ben ik een beetje klaar mee. 

Lowlands was heftig gaaf. voor het eerst is Douwe Egberts op de festivals echt serieus bezig met koffie, door in hun grootste koffietent alle volautomatische koffieapparaten met daarbij horende knopjes-indruk-medewerkers in te ruilen voor echte espressoapparaten met 'echte' baristas. uit verschillende DE cafés werden goede en heel enthousiaste en sympathieke koffiemakers gehaald, om deze aan te vullen met een aantal andere jonge baristas van verschillende plekken zoals bijvoorbeeld Coffee Company, MobiCcino, Brandmeester's en Gutenberg.

 de Douwe Egberts-espresso is van mindere kwaliteit dan ik graag drink, en lang houdbare melk opschuimen in literkannen, dat doe ik normaal nooit. maar als er dan na een halve dag fantastische hartjes geschonken worden en zo nu en dan een roosje, als iedereen danst op de door onszelf verzamelde playlist, als we heftig lachen wanneer we synchroon van alle acht de machines de stoompijpen openzetten, maar vooral als alle bezoekers oneindig blij zijn met de 'slechte' koffies welke we hun voorzetten, dan kan ik niet anders concluderen dan dat koffie maken voor Douwe Egberts heftig gaaf is. want daar gaat het altijd om in de koffie. koffiemaken gaat om mensen blij maken. en er zijn ongeveer honderd mensen in Nederland, diegenen in het koffiewereldje, welke niet blij zouden worden van de Lowlandskoffies, maar de gemiddelde Nederlander, de gemiddelde Lowlandsganger, die des te meer. en daar ging het me om.

 mijn collega's bij de Espressofabriek begrepen er niets van toen ze zich negatief uitlaten net nadat ik enthousiast vertelde koffie te mogen maken, goede baristas uit Utrecht snapten het ook niet toen ze vertelden hun ziel niet aan de duivel te willen verkopen. mensen die goede koffie maken, die snappen wel dat Douwe Egberts echt te laag voor hen is. en ik hoorde stiekem dat er anderen uit het Douwe Egberts-festivalteam hetzelfde gebeurd was. koffiemaken blijft hospitality. mensen blij maken, met precies daar waar ze zin in hebben. ze een thuis geven buiten hun echte thuis. en natuurlijk, als ik naar Lowlands ga, zal ik ook m'n v60 meenemen, en voor mijn tent dit vers malen en brouwen, want dat vind ik lekkerder dan alle andere koffies, maar ik zal mensen niet afvallen welke wel van Douwe Egberts-espresso houden. zoals ik mijn moeder, welke graag Senseo drinkt, niet (meer) afval, of één der huisgenoten welke zweert bij instantkoffie met koude melk (naast de filterkoffies in mijn kamer, natuurlijk).

Jeroen Veldkamp als MC tijdens voorronde DBC in 2005

dan nog dit. als er iemand het gezicht is van de koffie in Nederland is, is dat wel Jeroen Veldkamp. niet zozeer omdat hij graag in de belangstelling staat, en elk koffiekampioenschap host, maar eerder omdat hij zowel de voorzitter van de Dutch Coffee Promotion is, als meest bekende werknemer van Douwe Egberts. waar iedereen een voorbeeld aan kan nemen, is hoe Veldkamp met zijn concullegas omgaat, namelijk altijd met heel veel respect. nooit heb ik hem op snobisme, of welk ander negatief idee dan ook betrapt. als hij voor Douwe Egberts met een delegatie een koffietour door Amsterdam doet en hierbij de Espressofabriek aan doet, vertelt hij heel erg gemeend positief over de Espressofabriek, en daarnaast verzaakt hij nooit iets positiefs over mij of welke collega van me er dan ook toevallig achter de machine staat te zeggen. en vorige week, toen hij het koffiehuis op Lowlands bezocht schreeuwded hij 'Hee Disco, alles goed?' door de zaal, en wilde hij met alle baristas op de foto, zo trots hij is op zijn merk. als dit de manier is waarop mensen met elkaar omgaan bij Douwe Egberts, dan moet ik misschien daar gaan solliciteren.