Ronald Goedemondt Espresso!
Geweldig die cultuurschok voor ons kaaskoppen als we in Italië argeloos een 'koffie' bestellen. Ik schreef er zelf als eens een column over maar Goedemondt maakt er een geweldige act van.
Voor wie de column heeft gemist:
Cappuccino na 11 uur
door Maarten van der Jagt
De Spaanse Anaya reisgids geeft z'n lezers het volgende advies mee over een eetgewoonte in ons land: ‘Let op dat je op tijd gaat dineren: Nederlanders eten hun avondeten aan het einde van de middag, zo tussen 18 en 20 uur.' Maar andersom kunnen wij Nederlanders ook verbaasd zijn over zo iets simpels als het tijdstip waarop je een cappuccino mag drinken. En sterker nog, dat dit zelfs binnen één land enorm kan verschillen. Waar je in het noorden van Italië na een lunch Italianen rustig een cappuccino ziet drinken is dit in Sicilië gewoonweg ondenkbaar.
Tijdens een rondreis in de jaren negentig over het eiland Sicilië attendeerde ik mijn reisgenoot op dit cappuccinoverbod na het ontbijt. Hij kon het zich niet voorstellen. Sterker nog, hij dacht dat ik hem zelfs in de maling nam. Ik durfde er echter wel een weddenschap op af te sluiten. Als hij gedurende onze rondreis een Siciliaan zou kunnen betrappen op het drinken van een cappuccino na 11 uur dan zou ik hem trakteren op een diner in een drie sterrenzaak inclusief een afsluitende cappuccino! Tien volle dagen reden we over het eiland rond. Maar waar we ook keken er viel geen Siciliaan te betrappen op het drinken van een cappuccino na 11 uur.
Het moest natuurlijk fout gaan. De laatste dag zitten we op een terrasje en naast ons zit een een ‘Godfather' achter een ‘Corriere della Sera' van een cappuccino te genieten. Ik kon de drie sterrenzaak alvast gaan bellen, schaterde mijn reisgenoot. De man die het gesprek blijkbaar volgde liet zijn krant zakken en merkte heel droog op: ‘Helaas, ik moet u teleurstellen, ik ben een Nederlander, maar dat had u toch ook aan mijn cappuccino kunnen zien.'
Terug