Duurzaam schrijven | Specialty Coffee

Duurzaam schrijven

Als uitgever van meerdere vakbladen hebben je medewerkers een groot voordeel. Je kunt ze rustig artikelen laten recyclen. Je vervangt een paar woordjes én hoppah! ...Het artikel voor de "Wasset"  is klaar om op het wereldwijde web aan een tweede leven te beginnen. Voorwaarde is wel dat het bronblog algemeen toepasbaar moet zijn. Maar het schrijven van open deuren: dat is sommige scribenten wel toevertrouwd.

ORIGINEEL

Toen Jeroen Veldkamp tien jaar geleden de eerste Nederlandse barista-kampioen werd, kon hij niet bevroeden dat zijn vak zo'n enorme vlucht zou nemen. Alles is in de tussenliggende jaren beter geworden: boeren verbouwen betere koffie, branders leveren betere brandingen en zelfs de wereldberoemde Nederlandse machinebouwer Kees van der Westen bouwt betere machines dan tien jaar geleden.

Het vak van barista is op een niveau gekomen waar we tot voor kort alleen maar van konden dromen. Topbarista's wegen koffie tot op tienden van grammen en bepalen de watertemperatuur tot achter de komma. Sommigen vinden dat freakisch. Dat is het niet. Dat lelijke bruine boontje heeft al die smaakpotentie nu eenmaal in zich. Je moet het er alleen wel heel zorgvuldig uithalen. Een goede barista kan dat.

Er is één maar aan dit hele verhaal, dat is de marge. Betere bonen, betere machines, betere barista's kosten geld en verkleinen de winst. Tenzij je de superieure koffie voor een superieure prijs weet te verkopen. Een bedrijf dat zich uitsluitend op de top van de koffiemarkt richt, zal veel tijd en energie in marketing moeten steken. Zie Starbucks. Wie dat niet doet en een espressobar opent mét de beste machine en de beste boon, maar zonder scherpe kijk op marketing, zal onder de streep weinig overhouden vrees ik. Dan wordt de barista een idealist. Een horeca-ondernemer moet er meer uithalen dan dat.

Nieuw blog voor de Wasset 

Toen Jeroen Waskamp tien jaar geleden de eerste Nederlandse Wasista-kampioen werd, kon hij niet bevroeden dat zijn vak van wastraatmedewerker zo'n enorme vlucht zou nemen. Alles is in de tussenliggende jaren beter geworden: boeren verbouwen betere hennep voor de borstels, de chemische industrie levert betere wasmiddelen en zelfs de wereldberoemde Nederlandse wasstraatbouwer Kees van der Wasten bouwt betere wasstraten dan tien jaar geleden.

Het vak van wasista is op een niveau gekomen waar we tot voor kort alleen maar van konden dromen. Topwasista's wegen glansspoelmiddel tot op tienden van grammen en bepalen de watertemperatuur tot achter de komma. Sommigen vinden dat freakisch. Dat is het niet. Dat vochtige halletje heeft al die waspotentie nu eenmaal in zich. Je moet het er alleen wel heel zorgvuldig uithalen. Een goede wasista kan dat.
Er is één maar aan dit hele verhaal, dat is de marge. Beter wasmiddel, betere machines, betere wasista's kosten geld en verkleinen de winst. Tenzij je je superieure wastechniek voor een superieure prijs weet te verkopen. Een bedrijf dat zich uitsluitend op de top van de wasmarkt richt, zal veel tijd en energie in marketing moeten steken. Zie Shellwucks. Wie dat niet doet en een wasbar opent mét de beste machine en de beste waxbehandelingen, maar zonder scherpe kijk op marketing, zal onder de streep weinig overhouden vrees ik. Dan wordt de wasista een idealist. Een wasstraat-ondernemer moet er meer uithalen dan dat.